مشاوره تحصیلی از دبیرستان تا مقطع کارشناسی ارشد

در این وبلاگ به نیازهای آموزشی شما پاسخ داده خواهد شد

اولیای عزیز.مثبت و قاطع باشید
ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ خرداد ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: اولیا ،پدر و مادر ،خانواده ،تحصیل

پیرامون نقش والدین و محیط خانواده بر تربیت و موفقیت تحصیلی فرزندان

از آنجایی که بچه ها، از نظر گفتار و اعمال و حتی از نظر احساسات نسبت به اشیای مختلف و خصوصا طرز فکر و احساس نسبت به مدرسهف تحت تاثیر شما والدین قرار می گیرند، شما پدر و مادر نقش ارزنده ای در ترغیب و تشویق فرزندان خود نسبت به فراگیری دروس و پیشرفت تحصیلی بر عهده دارید. به همین دلیل می توانید با به کارگیری روش ها و راهکارهای زیر، نقش موثرتری در رشد تحصیلی آنها داشته باشید. طبق آمار، مرکز ملی آموزش کودکانی که به همراه والدین خود کتاب می خوانند، معمولا هوش و قابلیت خواندن بیشتری دارند و بهتر و راحت تر زبان می آموزند. مهارت های ارتباطی را یاد می گیرند، مفاهیم کلامی را تشخیص می دهند و قابلیت صحبت کردنشان نیز بسیار بالاست. اما متاسفانه کمتر از 45 درصد والدین با کودکانشانکتاب می خوانند. شاید پرسش مهم این است که ما به عنوان پدر و مادر برای تغییر این آمار چه باید کنیم؟

 


والدین باید مسئولیت تربیت فرزندان خود را بپذیرند. پیامبر (ص) فرموده اند: ((بچه ها آینه رفتار شما هستند.)) پس اگر فرزند شما در تحصیل و تربیت دچار مشکل می شود، کسی را مقصر ندانید، از خودتان سلب مسئولیت نکنید و نگویید مقصر دیگران هستند. بعضی از خانواده ها اگر فرزندانشان بد تربیت شوند ؛ سعی می کنند جامعه یا مدرسه و یا بعضی از مادران، اقوام شوهر (وبالعکس) ! را مقصر جلوه دهند. دیگران را مقصر بد تربیتی فرزند خود ندانید. شما در منزل بوده اید، شما با همسرتان برخوردداشته اید، این شمایید که در برابر رفتار فرزندتان عکس العمل نشان داده اید. کودکی که نود درصد از اوقات شبانه روزی خود را کنار پدر و مادر سپری می کند، چه کسی می توانسته است روی اوتاثیر گذار باشد؟ مطمئن باشید اگر دیگران روی فرزند شما تاثیر گذاشته اند، زمینه و بستر آن را خود شما فراهم کرده اید.

بهترین و خوشبخت ترین خانواده ها، یعنی آنهایی که فرزندان فوق العاده و موفقی دارند، کسانی هستند که روابط خانوادگی شان را بر مبنای انتظارات مثبت قرار داده اند. والدین دائما بچه ها را با جریان ممتدی از پیام های مثبت پشتیبانی می کنند. این که چقدر آن ها را دوست دارند و به توانایی هایشان ایمان دارند. در تحقیقی که از رتبه های برتر کنکور سراسری به عمل آمدف مشخص شد که والدین این دانش آموزان در سه مورد با هم مشترک بوده اند:

1- والدین این دانش آموزان برای فرزندان خود وقت می گذاشتند وبه آن ها توجه میکردند.

2- فقط به نقاط قوت فرزندان خود تمرکز و توجه کرده وسعی در بسط وگسترش آن داشته اند.(تکیه بر نقاط قوت ونادیده گرفتن نقاط ضعف)

3- به هیچ عنوان، فرزندان خود را برای کسب رتبه های برتر، تحت فشار قرار نمی دادند.

والدین و اطرافیان، به انسان هدف هایی را القا می کنند و انتظار دارند که او به این اهداف برسد؛ بدون اینکه قابلیت های درون فرد را اندازه بگیرند. این مساله باعث می شود که نوجوانان صدمات زیادی را ببینند. در این موارد، اکثر نوجوانان به علت انتظارات بیش از حد توان شان، نمی توانند به اهداف تعیین شده برسند و احساس شکست می کنند. این احساس باعث عدم اعتماد به نفس در آنان شده فرد خود را در انجام همه کارها ناتوان می یابد.

اولین نشانه موفقیت بچه ها در مدرسه، مطالعه در خانه است. برای اینکه بچه ها در خانه مطالعه کنند، باید یک الگوی رفتاری داشته باشند ( بر اساس اصل تئوری محیط غنی)، اگر والدین کتاب بخوانند، احتمالا فرزندانشان نیز اهل خواندن می شوند.اگر والدین اهل مطالعه نباشند، احتمالا فرزندانشان نیز اهل مکطالعه نخواهند شد. به نظر این بچه ها خواند فعالیتی است که صرفا به مدرسه مربوط می شود. پس خیلی ساده است، اگر می خواهید فرزندانتان در مدرسه موفق باشند واگر می خواهید به مطالعه عشق بورزد، اگر می خواهید فرزندانتان را کتاب خوان بار بیاورید، خودتان باید مطالعه کنید. در ضمن وقتی با صدای بلند کتاب می خوانید به بچه ها می فهمانید که برای کتاب ارزش و اهمیت قائلید و کتاب خواندن بخش مهمی از تعاملات خانوادگی شما را تشکیل میدهد.

سعی کنید با اعتماد و احترام کامل، درس خواند و برنامه ریزی را به فرزندان نوجوان خود بسپارید، به طور مرتب به فرزندان خود، استعدادهای ذاتی، توانایی برای مسئولیت پذیری، هوش و ذکاوت طبیعی و توانمنده های خاص و فوق العاده اش را گوشزد کنید. طوری با آن ها رفتار کنید که هم اکنون مسئولیت پذیر، قابل احترام و ارزشمند هستند. سعی کنید فرزندان خود را با جریان ممتدی از پیام های مثبت حمایت کنید، تا به آنها اثبات شود که چقدر دوست شان دارید و به توانا یی شان ایمان دارید.

مطمئن شوید که فرزندتان را برای سخت کوشی و موفق بودن تشویق می کنید و پاداش می دهید. تمام بچه ها نیاز دارند تا بدانند چه زمانی موفق عمل می کنند. به خاطر داشته باشید که همیشه پاداش، به معنای گرفتن پول یا امتیازات نیز گاهی فقط گفتن این که ((به تو افتخار می کنم))  با توجه به تلاش های او در مورد کارش تقویت کننده است.

با فرزندان خود در مورد علایق شغلی آنها و این که چه ارتباطی با شغل دارد صحبت کنید. در مورد علاقه مندی ها و چیز هایی که دوستدارید، با فرزندتان صحبت کنید.

در انتخاب مدرسه فرزندتان بسیار دقت کنید و سعی نمایید اعتماد کامل به سیستم آموزش مدرسه و ارتباط مستمر با مسئولین آموزش مدرسه داشته باشید و به فرزند خود بفهمانید که به مدرسه و یادگیری او اهمیت می دهید.

فعالیت های خانوادگی که یادگیری را تشویق می کند انجام دهید مثل رفتن به کتابخانه، موزه، پارک . .

اگر به فرزندانتان نشان بدهید که از خواندن لذت می برید، آن ها نیز می توانند از الگوی شما تقلید کنند، اما اگر به آن ها نشان بدهید که خواندن صرفا یک تکلیف است که باید انجام شود و صرفا به کارهای درسی مربوط می شود، یا باید برای جلب رضایت شما بخوانند، فرزند تان را از تجربه لذت درونی خواند محروم می کنید. اگر چنینکنید فرزندانتان در نهایت هنگام خواندن چنان تنش خواهند داشت که نتوانند با خواندن به آرامش دست یابند و هرگز به خواندن عشق نخواهند ورزید. (بچه ها هرگز به راحتی به نصیحت بزرگترها گوش نمی دهند، اما هرگز اتفاق نیفتاده است که از آنها تقلید نکنند.)

همیشه شنونده گلایه ها، ناراحتی ها، اعتراضات و نگرانی های فرزند خود باشید.

با معلم فرزندتان همکاری کنید، به فرزند خود نشان دهید که به معلم او احترام می گذارید (جلوی فرزندتان با معلم مشاوره نکنید) به طور منظم با معلم تان در ارتباط باشید تا هر کدام از شما بداند که در مدرسه و خانه اوضاع از چه قرار است، منتظر کارنامه تحصیلی ماندن برای انجام تغییرات دیر است.

والدین علی رغم اصرار فرزندان به عدم طرح مسایل و مشکلات با مدرسه، حتما با مسئولین مدرسه به گفتگو بپردازند تا هم از قضاوت های نادرست در امان باشیم و هم به اصلاح اشکالات موجود کمک کنیم. البته پیش از طرح مسایل با مدرسه، اطمینان حاصل کنید که مطرح نمودن این مسایل در مدرسه به هیچ صورتی باعث برخورد با دانش آموز نخواهد شد و کاملا محرمانه خواهند ماند.

فرزندان خود را با توجه به علم و دانش خود محدود نکنید. زیرا آن ها در عصر دیگری تولد یافته اند.

به فرزندان خود اعلام کنید که روش درس خواندنش را به مسئولین مدرسه اطلاع رسانی می کنید. (البته  با لحنی مهربانانه و صمیمی، ولی کاملا جدی)

همچنین اطلاعات دقیقی را که از فعالیت های فرزند خود در مدرسه (هم نقاط قوت و هم نقاط ضعف) کسب می کنید با فرزند خود در میان بگذارید. (البته بدون بحث و نصیحت کردن های افراطی) فقط بدین منظور که او بداند که شما در جریان کامل هستید. بدین شکل به او یادآور می شوید که رضایت درسی و اخلاقی مدرسه برای شما اهمیت بسیار دارد.

سعی کنید تا جایی که ممکن است حل مشکلات و مسائل ایجاد شده میان فرزندانتان با مشئولین مدرسه، دبیران و یا دوستانش را خودش واگذار کنید و شما کمک های کاملا محرمانه و غیر مستقیم داشته باشید. این واگذاری مسئولیت های شخصی به فرزندان هر چند در ابتدا کمکی دشوار به نظر می رسد، ولی به تدریج با حمایت غیر مستقیم شما باعث افزایش اعتماد به نفس اجتماعی فرزندتان خواهد شد.

فرزندان شما درمورد نشان دادن احساس خویش نسبت به مدرسه، به شما والدین عزیز متکی هستند. پس وقتی پدری می گوید "من همیشه به مدرسه علاقه مند بودم و مدرسه در مسایل شغلی و زندگی خیلی به من کمک کرد"، به طور غیر مستقیم احساس مثبت و لذت بخشی نسبت به مدرسه در فرزند او ایجاد می شود.

کمک کنید تا فرزندان شما از همان ابتدا عادت کنند تا برای انجام هر کاری تمرکز حواس داشته باشد. توجه کافی به هر امری در حقیقت یک عادت برای تفکر است که نتایج درخشانی در داخل و خارج مدرسه برای فرزند شما به دنبال داشته و در پیشگیری از حوادث، بهبود مطالعه، روش صحیح نشستن در کلاس و انجام صحیح تکالیف نقش موثری دارد. اگر استعدادهای ویژه ای مانند علاقه مندی به آثار هنری، فنی و امور ورزشی در فرزندان شما وجود دارد، سعی کنید آن ها را تا جایی که به نمرات مدرسه و توانایی های تحصیلی آن ها ضرری نمی زند، تشویق کنید.

اگر فرزند شما فقط به یک موضوع مثل فوتبال یا هنر علاقه و تسلط خاصی دارد، بگذارید علاقه خود را حفظ کند، ولی او را کم کم تشویق کنید